zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

Benjamin Fleischmann / Dymitr Szostakowicz

na podstawie opowiadania Antona Czechowa
 
kierownictwo muzyczne Michał Klauza
inscenizacja i reżyseria Marek Weiss
scenografia Magdalena Maciejewska
choreografia Izadora Weiss
przygotowanie Chóru Anna Michalak
światła Piotr Miszkiewicz

asystent dyrygenta Rafał Kłoczko
asystent reżysera Magdalena Szlawska
asystent scenografa Anna Cierpiał
przygotowanie solistów-pianista korepetytor Liana Krasyun-Korunna

premiere 26 stycznia 2013
 
czas trwania 45 min
 
 
Nagroda Muzyczna im Jana Kiepury:
Skrzypce Rotszylda / Gracze - najlepszy spektakl
 

obsada:

Yakov Piotr Nowacki
Marfa Ewa Marciniec
Rotszyld Witalij Wydra
Dyrygent Krzysztof Rzeszutek
 
oraz Bałtycki Teatr Tańca, Chór i Orkiestra Opery Bałtyckiej
dyrygent Michał Klauza (styczeń 2013)
                 Przemysław Fiugajski (kwiecień 2013, marzec / kwiecień 2014)
Anna Szewczyk - flet (solo)
Halina Jastrzębska - skrzypce (solo)
Anna Michalak - dyrygent Chóru
 
W spektaklu wykorzystano dwa utwory na chór a cappella Dymitra Szostakowicza:
- wokaliza z filmu Król Lear (1970), op. 137,
- Powiały wiatry (1957), op. 104 nr 1.
 
 
Dymitr Szostakowicz wielokrotnie namawiał swojego ucznia Fleischmanna, którego uważał za geniusza muzycznego, żeby ten napisał jakieś większe, ambitne dzieło. Młody kompozytor wybrał sobie wreszcie libretto na podstawie opowiadania Czechowa o stolarzu z małego miasteczka, który uważał, że śmierć jest świetnym interesem, bo każdy wtedy potrzebuje trumny. Ale kiedy umiera jego żona, której trumnę musi zrobić za darmo, odkrywa nagle, że śmierć może też być związana ze stratą a nie z zyskiem. Uświadamia sobie przy tym, że był dla żony okropny i przez wiele lat w ogóle nie interesował się towarzyszką swego życia. Umierająca Marfa przypomina mu, że mieli kiedyś małą córeczkę, która umarła. Śmierć ujawnia stolarzowi swoje prawdziwe oblicze wrogiej wobec ludzi i świata potęgi. To odkrycie uruchamia w głowie pijaka proces myślowy, który doprowadza go do moralnej odnowy i odzyskania ludzkiej godności. Stolarz w dodatku dysponuje talentem muzycznym, dzięki któremu gra na skrzypcach z żydowską orkiestrą klezmerską obsługującą lokalne uroczystości. Męczy się z tym niepojętym darem i upodobaniem do muzyki, bo jest agresywnym antysemitą i gardzi swoimi kolegami z orkiestry. Przemiana moralna w człowieka sprawia również i to, że potępiając swoje dotychczasowe życie i upodobanie do awanturniczej destrukcji, zmienia swój stosunek do skrzypka Rotszylda, którym pomiatał i znęcał się nad nim. Pragnąc uzyskać jego wybaczenie i wynagrodzić krzywdy ofiarowuje mu swoje skrzypce.
Utwór jest jednym wielkim monologiem pijaka, napisanym na basowy głos według najlepszych rosyjskich reguł, których mistrzem był Modest Musorgski. Tę ogromną, trudną wokalnie i aktorsko partię wykonuje u nas jeden z najświetniejszych polskich basów Piotr Nowacki. Scenografem jest wybitna artystka znana ze współpracy z Grzegorzem Jarzyną i jego Teatrem TR Warszawa Magdalena Maciejewska. Wymyśliłem, że w tej inscenizacji weźmie udział również Chór Opery Bałtyckiej i wykona kompozycje Dymitra Szostakowicza, żeby złożyć mu hołd za ukończenie i zorkiestrowanie dzieła ucznia, który zginął w pierwszych dniach wojny i pozostawił po sobie tylko tę niedokończoną partyturę. To zestawienie pojawi się na scenach światowych po raz pierwszy. W spektaklu bierze także udział nasz doskonały Bałtycki Teatr Tańca z choreografią jego charyzmatycznej szefowej Izadory Weiss.
 
Marek Weiss

 

Partnerzy i patroni medialni - tutaj.