zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

Richard Strauss

libretto Hugo von Hofmannsthal
premiera 30 października 2009
 
kierownictwo muzyczne José Maria Florêncio
inscenizacja i reżyseria Marek Weiss 
scenografia Hanna Szymczak
 
czas trwania ~ 2 h 20' (jedna przerwa)

niemiecka wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną

 

SPEKTAKL ROKU 2009 - Nagroda Teatralna Prezydenta Miasta Gdańska

Pomorska Nagroda Artystyczna 2009 (Marek Weiss - inscenizacja i reżyseria)

 

 

 

 
Obsada 15, 16, 17 października 2010:
 
Majordomus Ryszard Ronczewski
Nauczyciel muzyki Zbigniew Macias
Kompozytor Karolina Sikora
Tenor  (Bacchus) Patrick  Bladek
Oficer Łukasz Wroński
Tancmistrz Ryszard Minkiewicz
Perukarz Krzysztof Rzeszutek
Lokaj Łukasz Goliński
Zerbinetta Julia Iwaszkiewicz (15 , 17 X), Aleksandra Buczek (16 X)
Primadonna (Ariadna) Katarzyna Hołysz
Arlekin Bartłomiej Misiuda
Scaramuccio Paweł Skałuba
Truffaldin Piotr Lempa
Brighella Adam Zdunikowski
Najade Anna Fabrello
Driada Monika Fedyk-Klimaszewska
Echo Anna Mikołajczyk
 
oraz
Orkiestra Opery Bałtyckiej
dyrygent José Maria Florêncio
 

Obsada 6 października 2010 (Teatr Wielki w Poznaniu):

Majordomus Ryszard Ronczewski
Nauczyciel muzyki Zbigniew Macias
Kompozytor Ariana Chris
Tenor (Bacchus) Patric Bladek
Oficer Łukasz Wroński
Tancmistrz Ryszard Minkiewicz
Perukarz Krzysztof Rzeszutek
Lokaj Łukasz Goliński
Zerbinetta Aleksandra Buczek
Primadonna (Ariadna) Katarzyna Hołysz
Arlekin Barłomiej Misiuda
Scaramuccio Paweł Skałuba
Truffaldin Piotr Lempa
Brighella Adam Zdunikowski
Najada Anna Fabrello
Driada Monika Fedyk-Klimaszewska
Echo Anna Mikołajczyk

oraz
Orkiestra Opery Bałtyckiej
dyrygent José Maria Florêncio
 
Spektakl w dniu 6 października 2010 r. to prezent od Opery Bałtyckiej z okazji Jubileuszu 100-lecia Teatru Wielkiego.
 

 

Spektakl Ariadna na Naxos, zakup instrumentów muzycznych, na których gra Orkiestra Opery Bałtyckiej zrealizowano przy pomocy  finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

ministerstwo kultury
Jedna z najtrudniejszych oper do wystawienia w historii całego gatunku. Jej akcja dzieje się w domu najbogatszego człowieka Wiednia, ale to może być również bogacz z Moskwy, Londynu, czy Gdańska. To metaforyczna postać właściciela nas – artystów. Płaci, wymaga i chce decydować o zawartości naszych dzieł sztuki. Zawsze byliśmy niewolnikami mecenasów i zawsze potężnym motorem sztuki był nasz bunt wobec tej zależności. Dzisiaj w świecie powszechnego materializmu nie jest on tak widoczny. Ale wciąż są tacy, którzy nawet wobec tak „sprawiedliwego” mecenasa, jakim jest demokratyczne społeczeństwo, buntują się i walczą o kreowanie tych wartości, jakie sami wyznają. Opera Bałtycka należy dzisiaj do wąskiego grona tych buntowników. Jesteśmy przekonani, że przymus zaspokajania masowych potrzeb jest dla sztuki śmiertelnym zagrożeniem. Jej głos jest elitarnym luksusem w świecie totalnej konsumpcji. Próby podawania na jednym talerzu efektownych bredni na modłę powszechnych gustów razem z poezją wielkich, bezkompromisowych myślicieli prowadzi do skażenia duszy i zamienia nasz świat w dom wariatów. O tym opowiada ten spektakl.
 

 

czytaj więcej

Ariadna na Naxos pierwotnie miała być jednoaktową operą, do której libretto napisał Hofmannsthal. Premiera tego dzieła odbyła się w 1912 roku. Jednak cztery lata później został dopisany do niego prolog i tak powstała opera znana nam współcześnie. Utwór składa się z dwóch części: z prologu i opery. Właściwie pierwsza część dzieła pokazuje kulisy tego, co wydarzy się w drugiej części, mamy więc tutaj do czynienia z operą w operze.

Prolog to komediowe ukazanie zakulisowego życia operowego. Druga część to właściwy spektakl - przedstawiony już na poważnie, w którym ukazany zostaje ból Ariadny, porzuconej przez kochanka. Ból, o którym, jak twierdzi Zerbinetta, zapomni dzięki nowej miłości. Te dwie postaci kobiece reprezentują odmienne postawy. Zarbinetta traktuje życie jako dobrą zabawę, a Ariadna – jako dochowywanie wierności zasadom. W naszej inscenizacji symbolizują one sztukę popularną i elitarną. Ariadna jest artystką, nie potrafi pogodzić się z faktem, że sztuka popularna zawładnęła masami. Uprawiając swój elitarny zawód artystki, poszukując prawdy i wzruszenia w świecie, chce zupełnie czegoś innego – blichtru i chwilowego zapomnienia, czuje się niekomfortowo, jest bliska schizofrenii.  Mimo to postanawia kontynuować swoje powołanie. Mamy nadzieję, że dzieło Straussa w naszej inscenizacji wzbudzi w widzach potrzebę obcowania ze sztuką mądrą, piękną i najwyższych lotów.