zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

Spektale

Richard Strauss Ariadna na Naxos  

Ariadna na Naxos pierwotnie miała być jednoaktową operą, do której libretto napisał Hofmannsthal. Premiera tego dzieła odbyła się w 1912 roku. Jednak cztery lata później został dopisany do niego prolog i tak powstała opera znana nam współcześnie. Utwór składa się z dwóch części: z prologu i opery. Właściwie pierwsza część dzieła pokazuje kulisy tego, co wydarzy się w drugiej części, mamy więc tutaj do czynienia z operą w operze.

 

spektakl Izadory Weiss Body Master  

Opowieść o Mistrzu, który w swojej hermetycznej rzeczywistości próbuje wykreować własny świat przy pomocy tancerzy. To historia Mistrza uwikłanego w tragiczną sprzeczność pomiędzy pragnieniem demiurgicznej władzy.

 

 

spektakl Izadory Weiss Burza  

Dramat Williama Szekspira w choreografii Izadory Weiss.

Georges Bizet Carmen  

Arcydzieło operowe Bizeta. Jeden z najbardziej znanych tytułów operowych na świecie, pozwalający na wiele interpretacji. Nasz spektakl jest opowieścią o kobiecie, która żyła w przekonaniu, że tak jak mężczyzna ma prawo wyboru miłości i prawo odmowy, kiedy miłości nie czuje; opowieścią będącą apoteozą kobiety, która czuje się wolna i jest gotowa za tę wolność zapłacić najwyższą cenę.

 

spektakl Emila Wesołowskiego Chopinart - Ballady  

Kolejny spektakl Emila Wesołowskiego inspirowany muzyką Fryderyka Chopina. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru z Chopinart - Koncert.

 

spektakl Emila Wesołowskiego Chopinart - Koncert  

Choreograf ustawicznie gra konwencjami muzyki, baletu i teatru. Trzyczęściowa, klasyczna forma koncertu instrumentalnego odpowiada trzem stanom emocjonalnym Kobiety. (...) Wesołowski dowodzi tego, co bodaj najważniejsze w chopinowskich baletach: cudownej wręcz muzykalności. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru z Chopinart-Ballady.

 

spektakl Patricka Delcroix Clash  

Spektakl Patricka Delcroix, wieloletniego tancerza i asystenta Jiříego Kyliána.

spektakl Izadory Weiss Cool Fire  

Spektakl Izadory Weiss oparty na muzyce Nigela Kennedy'ego i Jimiego Hendrixa przekazuje emocje, których nie sposób opisać słowami. Niesamowita energia kultowego skrzypka, z którego twórczością choreografka związana jest od początku swojej drogi artystycznej, daje tancerzom BTT szansę pokazania swojej siły i perfekcji na skalę, z jaką jeszcze nie mieli do czynienia. Przesłanie spektaklu jest zgodne z tym, w co Izadora Weiss wierzy niezmiennie, że konflikty i podziały między ludźmi są narzucone przez systemy kulturowe i religijne.

 

Wolfgang Amadeusz Mozart Così fan tutte  

Ta opera Mozarta to pozornie błaha komedyjka o zabawie seksualnej dwóch par. Kompozytor zawarł w niej jednak swoją gorzką wiedzę o naszej niestałości i bezradności wobec seksualnych pokus. Zawarł też drapieżną satyrę na męski szowinizm traktujący kobietę jako własność służącą do zabawy, co w dzisiejszych czasach, w epoce pokoju i dobrobytu, stało się jednym z najważniejszych tematów.

Wolfgang Amadeusz Mozart Czarodziejski flet  

Arcydzieło Mozarta, które powstało na marginesie ostatniego jego dzieła, czyli Requiem. Wydawać by się mogło, że jest to bajka o księciu szukającym ukochanej i jego kompanie, ale to tylko pozory. Przyglądając się bliżej tej operze dostrzeżemy  w niej przesłania filozoficzne dotyczące wierności, poświęceniu, którego wymaga prawdziwa miłość.

 

spektakl Izadory Weiss Czekając na...  

W naszym spektaklu opowiadamy o tych, którzy czekają. Opowiadamy o napięciu, jakie rodzi się podczas oczekiwania. Każde napięcie komplikuje relacje pomiędzy ludźmi. Bycie razem ulega nieustannym przemianom. Nic nie może być stabilne, kiedy każda monada oczekuje na więcej, niż zostało jej dane, więcej, niż może sama wywalczyć w konfrontacji z pragnieniami innej monady. Nasz spektakl nie jest jednak traktatem filozoficznym o pomysłach Leibnitza i Hegla, którego triadę wykorzystujemy tylko do obserwowania jak miłość pomiędzy dwojgiem ludzi rodzi własne zaprzeczenia. To przeciwieństwa, które poprzez inne osoby zamieszane w życie dwojga, kreują uspokajające zmysły trójkąty i ich kombinacje. Interesuje nas konflikt pomiędzy uczuciem domagającym się wierności, a seksualnością niespokojną i wiecznie poszukującą nowej zdobyczy.

 

Ludomir Różycki Eros i Psyche  

Opera opowiada historię tęsknoty człowieka za światem idealnym - za miłością oraz o walce człowieka z ciałem i materią. Uosobieniem miłości jest oczywiście mityczny kochanek - Eros, Psyche symbolizuje zaś duszę ludzką. Tytułowa Psyche wędruje w towarzystwie parobka Blaksa (który jest kwintesencją materializmu) przez pięć epok - od Starożytnej Grecji, przez Cesarstwo Rzymskie, średniowieczną Europę, Rewolucję Francuską po wiek XX. W każdej z epok odradza się w innej roli i na nowo rozpoczyna poszukiwanie swojego ideału – Erosa.

Piotr Czajkowski Eugeniusz Oniegin  

Jedna z najpiękniejszych oper w literaturze światowej, opowiadająca o jakże częstym w życiu każdego z nas spóźnieniu się z podjęciem najważniejszej decyzji, zagapieniu się w chwili, gdy właśnie mija nas ten jedyny, najważniejszy człowiek, który mógłby dać szczęście. O roztrwonieniu jedynego bogactwa, jakie nam przypada w udziale, zlekceważeniu wartości, które mogłyby dla nas być zbawienne.

 

spektakl Jiříego Kyliána Falling Angels  

Opowieść o tajemniczej magii uwodzenia i zmysłowości jako prawdy o ludzkiej naturze. Zmysłowość jest przecież jednym z najważniejszych czynników tańca, gdyż właśnie poprzez taniec człowiek wyraża siebie.

spektakl Izadory Weiss Fun  

Fun to ironiczna fantazja taneczna na temat zalotów. Izadora Weiss ułożyła choreografię do koncertu Vivaldiego w brawurowym nagraniu Nigela Kennedy'ego. To ten koncert jest punktem wyjścia dla odtworzenia na scenie popisu dziewcząt przed coraz częściej zajętymi sobą mężczyznami, którzy upodabniają się do siebie bez względu na różnice wieku i temperamentu.

 

Dymitr Szostakowicz / Krzysztof Meyer Gracze  

Opera Dymitra Szostakowicza ukończona przez jego ucznia, polskiego kompozytora, Krzysztofa Meyera, w reżyserii Andrzeja Chyry. Spektakl przedstawia wizję świata jako cynicznej gry, świata bez wartości, w którym gra jest postawiona ponad wszystkim, jest amoralna.

 

Sergiusz Prokofiew Kopciuszek  

Kopciuszek to piękna stara opowieść o spełnieniu marzeń. Każdy ją zna i widział choć raz próbę przedstawienia jej na scenie. Dla Bałtyckiego Teatru Tańca to szczególnie ważna premiera, dlatego że dedykowana jest młodej widowni. Zobaczymy współczesną wersję opowiadaną nowoczesnym językiem tańca, który jest coraz bliższy młodym widzom.

 

spektakl Izadory Weiss Light  

Spektakl Izadory Weiss, inspirowany malarstwem holenderskim. Wyobraźnia choreografa próbuje odpowiedzieć na pytanie o losy słynnej Mleczarki Vermeera, która dla Wisławy Szymborskiej stała się alegorią sensu świata.

 

 

 

 


 

Elżbieta Sikora Madame Curie  

Ostatnio pojawiło się wiele publikacji usiłujących odbrązowić jej pomnik i przywrócić pamięci o niej bardziej ludzki wymiar. Postanowiliśmy się przyłączyć do tych poszukiwaczy prawdy i na swój, operowy sposób opowiedzieć o tej niezwykłej kobiecie, która podbiła świat pokonując niebywałe trudności, niechęć, wrogość i własne słabości. Jej żelazny charakter i genialny umysł ukształtowały się w delikatnym ciele, które było poddawane próbom namiętności i pokusom dalekim od purytańskiego wizerunku laboratoryjnej pracoholiczki. Piękna, dramatyczna postać z krwi i kości. Taką chcemy ją pokazać i taką kochać.

 

Giuseppe Verdi Makbet  

Sceniczny Makbet rozgrywa się w konwencji dwóch przenikających się światów – ziemskiego i nadprzyrodzonego. Nie wiadomo, który jest bardziej koszmarny: czy krwawy świat żywych, nie panujących nad swoimi żądzami, czy upiorny świat duchów o białych obliczach. Niejako łącznikiem między obu światami są czarownice i dwuznaczność ich postaci. Makbet Verdiego zostaje wierny koncepcji Szekspira, zachowana została w dziele wyrazistość dramaturgiczna Makbeta i Lady Makbet, którzy przechodzą etapy: od morderstwa dla zdobycia władzy, terroru i wreszcie do upadku i kończącej wszystko śmierci.

 

Roman Statkowski Maria  

Opera Romana Statkowskiego, do libretta na podstawie poematu Antoniego Malczewskiego, to stara przypowieść: ojciec, który pragnie władzy i bogactwa bardziej niż szczęścia syna, próbuje morderstwem zmienić koleje losu. Prawdziwa miłość sięga w niej dalej niż śmierć i drwi ze zła. Prawdopodobnie jest to prawdziwa historia tragedii rodzinnej rozgrywającej się w XVII wieku na wschodnich rubieżach Polski. W inscenizacji Michaela Gielety akcja opery przeniesiona została w czasy Polski Solidarnościowej i rozgrywa się na Pomorzu.

 

spektakl Jiříego Kyliána No More Play  

Muzyka Antona Weberna budzi fascynujące uczucie podstawowej nieuchronności. Jej dźwięk i struktura tworzą zniewalającą przejrzystość i dynamiczne napięcie. Owe właściwości, połączone bezkompromisowym geniuszem Weberna, stają się źródłem energii, która bezpośrednio wpływa na wszystko, co równocześnie dzieje się na scenie.

 

prelekcja sceniczna Jerzego Snakowskiego Opera? Si!  

Cykl prelekcji scenicznych Jerzego Snakowskiego. Spotkania mają formę scenicznego show wypełnionego rozmowami, muzyką wykonywaną na żywo, nagraniami, poważną refleksją, anegdotami i żartami.

Giuseppe Verdi Otello  

spektakl Izadory Weiss Out  

Spektakl Out miał swoją premierę w 2010 roku i był wielokrotnie wznawiany w oryginalnym kształcie dwuaktowego wieczoru, ale tym razem Izadora Weiss postanowiła wydobyć z niego samą esencję i pokazać go w wersji skróconej, żeby przesłanie o wartościach tkwiących w świecie outsiderów stało się bardziej widoczne. Muzyka tego poetyckiego spektaklu przybrała formę bardziej skondensowaną, a  tancerze BTT wypełnili ją dodatkową interpretacją.

 

Zygmunt Krauze Pokój złudzeń

Główną bohaterką opery jest Stanisława Przybyszewska, nieślubna córka Stanisława Przybyszewskiego, znanego literata okresu Młodej Polski. Stanisława, zafascynowana Maksymilianem de Robespierre, wodzem rewolucji i jego ideałami, odbywa oniryczno-inicjacyjną podróż do Paryża końca XVIII wieku.Jednocześnie Przybyszewska pochłonięta jest całkowicie pisaniem powieści o Olimpii de Gouges.

 

 

spektakl Izadory Weiss Romeo i Julia  

Historia mitycznych kochanków rozgrywa się współcześnie w Bagdadzie. Julia pochodzi z bogatej miejscowej rodziny i uwikłana jest w sprzeczności pomiędzy jej współczesnym wykształceniem i upodobaniami, a narzucanymi jej przez kulturę i tradycję ściśle określonymi nakazami i zakazami. Ojciec i matka nie dopuszczają najmniejszej wątpliwości, że posłuszeństwo wobec nich jest najwyższym obowiązkiem, bo to oni reprezentują wolę społeczną i boską. Jej brat Tybalt, z którym wychowywała się od urodzenia jest surowym i zazdrosnym o nią opiekunem, który też nie przyjmuje do wiadomości, że jej pragnienia i sądy mogą odbiegać od przyjętych zasad.

 

Richard Strauss Salome  

Jedno z czołowych arcydzieł światowego dorobku operowego, wykonywane niezmiernie rzadko z powodu wielkich trudności obsadowych. Inscenizacja Salome Marka Weissa, trzecia, w jego bogatym dorobku reżyserskim, skupia się na głównej parze bohaterów i próbuje rozwikłać zagadkę ich uczucia unicestwionego przez akt łaski wiary, którą Jan był przepełniony całkowicie, a której również całkowicie pozbawiona była Salome. Podwójna obsada tej postaci staje się jednym z narzędzi zrozumienia jej tajemnicy.

 

spektakl Jiříego Kyliána Sarabande  

W spektaklu sześciu tancerzy wykonuje porywający taniec, wyrażony oryginalnym językiem choreograficznym. Znikają  całkowicie płynne, falujące ruchy tak charakterystyczne dla wczesnych choreografii Kyliána, ustępując miejsca jego fascynacji prymitywnymi, rytualnymi tańcami.

 

 

spektakl Wojciecha Misiuro Sen  

Spektakl Sen nie ma fabuły, zamiast niej są gęste emocje. Bohaterami są młodzi ludzie, którzy śnią – wiadomo o czym. W śnie wcielają się w różne role: marynarzy, dziwek, obcokrajowców. Ale to nie będzie szokowanie tematami obyczajowymi, raczej zabawa różnymi konwencjami.

 

spektakl Izadory Weiss Sen nocy letniej  

Kolejne arcydzieło Szekspira w interpretacji choreograficznej Izadory Weiss. Tym razem również odrzuciła uznaną wersję muzyki Mendelssohna-Bartholdy'ego i szukała kompozytora, który, według niej, jest najbliższy królewsko – ludycznej zwariowanej komedii o tajemnicach miłości, seksu i świata snów. Jej wybór padł na Gorana Bregovicia i jego zmysłową, genialną interpretację starych motywów ludowych, tak popularną szczególnie w Polsce.

 

spektakl Jiříego Kyliána Six Dances  

Dwa stulecia dzielą nas od czasu, kiedy Mozart napisał Tańce Niemieckie – fragment historii ukształtowany przez wojny, rewolucje i wszelkiego rodzaju społeczne niepokoje. Mając to na uwadze, zrozumiałem, że nie jest możliwe, żebym zwyczajnie ułożył taneczne kawałki odzwierciedlające humor i muzyczną błyskotliwość kompozytora. Zamiast tego ustawiłem sześć pozornie bezsensownych scen, które oczywiście za nic mają otoczenie. Miniaturowe w obliczu wiecznie trwającego zatroskanego świata, który większość z nas z jakiegoś nieustalonego powodu nosi w głębi duszy.

 

Benjamin Fleischmann / Dymitr Szostakowicz Skrzypce Rotszylda  

Opera Fleischmanna, ucznia Szostakowicz, na podstawie opowiadania Czechowa. Opowieść o stolarzu z małego miasteczka, który uważał, że śmierć jest świetnym interesem, bo każdy wtedy potrzebuje trumny. Ale kiedy umiera jego żona, której trumnę musi zrobić za darmo, odkrywa nagle, że śmierć może też być związana ze stratą a nie z zyskiem. Śmierć ujawnia stolarzowi swoje prawdziwe oblicze wrogiej wobec ludzi i świata potęgi. To odkrycie uruchamia w głowie pijaka proces myślowy, który doprowadza go do moralnej odnowy i odzyskania ludzkiej godności.

 

Stanisław Moniuszko Straszny dwór

spektakl Izadory Weiss Śmierć i dziewczyna  

Jednoaktówka Izadory Weiss do muzyki Franza Schuberta. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru ze Snem nocy letniej.

spektakl Izadory Weiss Święto wiosny  

Święto wiosny Igora Strawińskiego jest dziełem powszechnie uznawanym za najtrudniejsze w repertuarze szanujących się zespołów baletowych na całym świecie. Trzeba wielu lat pracy choreografa  z tancerzami, żeby stworzyć fundament, na którym można pokusić się o próbę zrealizowania gęstego zapisu muzycznego, jaki genialny kompozytor zaproponował wiele lat temu zespołowi Diagilewa. Niżyński, który był pierwszym choreografem tego baletu, stworzył pewien kanon ruchowy i interpretacyjny, z jakim przez długi okres dyskusja była prawie niemożliwa.

 

spektakl Wojciecha Misiuro Tamashi  

Wojciech Misiuro szokuje i prowokuje w swoim spektaklu, operuje specyficznym językiem ekspresji, nie unika nagości, która nie tylko nie ma nic wspólnego z pornografią, ale urzeka widza plastyką tworzonych obrazów. Choreografia jest inspirowana kulturą japońską. Tancerze wykorzystują w tańcu techniki tańca japońskiego i tym samym przenoszą nas na Daleki Wschód.

 

Giacomo Puccini Tosca  

"Tosca to opowieść o kobiecie, która instynktownie próbuje wygrać ze śmiercią i wierzy, że można ją w tej grze oszukać i uniknąć jej bezwzględnego wyroku. To artystka, która wierzy, że życie można kształtować tak jak sztukę w teatrze i do końca z pasją realizuje tę swoją rolę niepomna na to, że za chwilę, tak jak w teatrze, spadnie kurtyna i jej gra się skończy. Ta naiwna wiara w możliwość oszukania śmierci jest dla mnie w tej operze najbardziej przejmującym wątkiem".
Marek Weiss

 

 

Giuseppe Verdi Traviata  

Rozbawiona Violetta w pierwszym akcie jest przez kompozytora po mistrzowsku przedstawiona jako nonszalancka, zepsuta kobieta zajęta blichtrem i flirtami. Dopiero w arii ujawnia swoje prawdziwe oblicze i niezwykle dramatyczne brzmienie. Dzięki stopniowemu odsłanianiu przed nami zalet jej charakteru kompozytor pozwala, byśmy w drugim akcie wspólnie z ojcem Alfreda zostali zaskoczeni szlachetnością osoby, którą poznaliśmy jako kobietę lekkich obyczajów. Jej heroiczna decyzja wyrzeczenia się osobistego szczęścia w imię honoru i dobra rodziny ukochanego mężczyzny wprawia nas w podziw tak jak Germonta i budzi się w nas to samo uczucie empatii. W finale kochamy Violettę, a jej przeszłość, kiedy handlowała ciałem, nie ma dla nas znaczenia.

 

Krzysztof Penderecki Ubu Rex  

Opera Krzysztofa Pendereckiego w inscenizacji i reżyserii Janusza Wiśniewskiego. Kierownicwto muzyczne: Wojciech Michniewski. Premiera: 27 września 2013.

 

spektakl Izadory Weiss Windows  

Jest to spektakl o kobiecie, która poświęciła swoje życie marzeniu, tęsknocie za czymś, co nie istnieje w rzeczywistości. Jej prawdziwy świat, szanse, emocje i ludzie przemijają za plecami. Ona nie może ich zauważyć, bo jest skoncentrowana na ułudzie. Okno, w które się wpatruje, to oczywiście metafora. Słowo windows odsyła też do rzeczywistości wirtualnej mamiącej nas z ekranów. Ostatnio to ona niebezpiecznie staje się naszą realnością. Tymczasem nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu ludzkiego i żywych uczuć obecnych jedynie pomiędzy nami tu i teraz.