zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

Ludzie


Dyrekcja i kierownictwo artystyczne

Marek Weiss

 
reżyser teatralny i operowy
Dyrektor Naczelny i Artysty
czny Opery Bałtyckiej
 
Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (1974) i reżyserię w warszawskiej PWST (1980). Debiutował realizacją dramatu Szekspira Troilus i Kressyda w Teatrze Narodowym. Jako dyrektor Teatru Muzycznego w Słupsku (1978-81) zrealizował kilka inscenizacji dramatów Szekspira. Stypendium British Institute w Warszawie umożliwiło mu studia szekspirowskie w Wielkiej Brytanii. Ich efektem była realizacja Hamleta nagrodzona na festiwalu w Toruniu. Został zaangażowany jako reżyser etatowy do Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie wystawił Czekając na Godota Becketta. W 1981 roku zrealizował w  Operze we Wrocławiu prapremierę opery Zbigniewa Rudzińskiego wg Schulza Manekiny, która prezentowana była na Festiwalu w Rennes i Festiwalu Narodów w Sofii.
 
W latach 1982-88 i 1992-95 był głównym reżyserem Teatru Wielkiego w Warszawie. Zrealizował na tej scenie kilkanaście oper. Znalazły się wśród nich: Borys Godunow Musorgskiego, Fidelio Beethovena, Wozzeck Berga (prapremiera polska), Łucja z Lammermoor Donizettiego, Straszny dwór Moniuszki, Turandot Pucciniego, Manekiny Rudzińskiego, Aida, Makbet, Traviata i Nabucco Verdiego, Mistrz i Małgorzata Kunada, Bramy raju Joanny Bruzdowicz (nagroda Komitetu Kultury Niezależnej „Solidarność” za rok 87), Dama pikowa Czajkowskiego, Salome Richarda Straussa, Raj utracony Pendereckiego (prapremiera polska) i Faust Gounoda. Od 1989 roku pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Północnego w Warszawie. W 1991 roku powrócił do opery i zrealizował w Teatrze Wielkim w Łodzi: Diabły z Loudun Pendereckiego i Don Giovanni Mozarta. Tę ostatnią operę przygotował również w  1998 roku w Operze Narodowej w Warszawie na inaugurację dyrekcji Jacka Kaspszyka.

Wiele z jego spektakli było prezentowanych w Paryżu, Londynie, Berlinie, Monachium, Wiedniu, Moskwie, Brukseli, Hadze, Luksemburgu, Atenach, Pekinie, Tokio, Jerozolimie i kilkunastu innych miastach Europy i Azji. Za granicą zrealizował jako reżyser Trubadura Verdiego w Sofii, Mahagonny Brechta/ Weilla w Tel Avivie, Nabucco Verdiego w Istambule, Króla Rogera Szymanowskiego i Straszny dwór Moniuszki w USA, Traviatę Verdiego i Łucję z Lammermoor Donizettiego w Korei Południowej, Aidę w Belgii i Holandii oraz Eugeniusza Oniegina w Finlandii. Wielokrotnie realizował spektakle na festiwalach w Atenach, Vichy, Jerozolimie, Xanten, Carcassonne i Pafos.

W latach 1995-2001 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Poznaniu. Zrealizował tam: Nabucco, Traviatę, Trubadura i Aidę Verdiego, światową prapremierę Elektry Theodorakisa, ToskęMadame Butterfly Pucciniego, Wesele Figara i Czarodziejski flet Mozarta, Cyrulika sewilskiego Rossiniego, Salome Richarda Straussa, Diabły z Loudun Pendereckiego, Carmen Bizeta oraz Borysa Godunowa Musorgskiego. Polska prapremiera Galiny Landowskiego, zrealizowana w 1999 została zaproszona na EXPO 2000 w Hanowerze. W 2001 roku jego produkcja Wolnego strzelca Webera otworzyła nowo odbudowaną scenę Opery Wrocławskiej. Z jej zespołem wystawił także Antygonę Rudzińskiego i Kolonię karną Bruzdowicz, Czarodziejski flet i Wesele Figara Mozarta oraz widowiska w Hali Ludowej, takie jak: Nabucco, Skrzypek na dachu i Aida.

We wrześniu 2004 roku został mianowany zastępcą dyrektora artystycznego Opery Narodowej. Rok później, po odwołaniu Jacka Kaspszyka, zrezygnował ze swojej  funkcji. Przygotował dla festiwalu Warszawska Jesień prapremierę opery Zygmunta Krauzego Iwona, księżniczka Burgunda. W 2007 wystawił ją w Operze Narodowej i został odznaczony przez Ministra Kultury srebrnym medalem „Gloria Artis”. Jako Marek Weiss wydał powieści Boskie życie oraz Cena ciała.

W latach 2006-2014 był etatowym reżyserem Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zrealizował Wolnego strzelca Webera, Juliusza Cezara Haendla,  Żywot rozpustnika Strawińskiego i Cosi fan tutte Mozarta.

Od 2008 jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Bałtyckiej, gdzie wcześniej reżyserował Madame Butterfly, Fausta i Rigoletto.  Przekształcił ten teatr w nowoczesną placówkę z zespołem operowym dobieranym do każdej premiery z castingów i młodym, dynamicznym teatrem tańca. W uznaniu dla tych przekształceń został, wraz ze swoją żoną choreografem Izadorą Weiss, uhonorowany Pomorską Nagrodą Artystyczną przyznawaną przez Marszałka Województwa Pomorskiego. Pierwszymi realizacjami Marka Weissa stawiającymi na jakość muzyczną i teatralne nowatorstwo były tryptyk Mozarta Don GiovanniWesele Figara i Czarodziejski flet, Eugeniusz Oniegin Czajkowskiego i Ariadna na Naxos Ryszarda Straussa. Spektakl ten był prezentowany na festiwalu TV Mezzo  i transmitowany do wielu krajów świata. W ramach festiwalu Solidarity of Arts 2010 roku została zaprezentowana w Operze Bałtyckiej  premiera Makbeta Verdiego. Telewizja BBC uznała Operę Bałtycką za jedną z najlepszych w Europie w sezonie 2010/11.

Sensację wzbudziła kolejna premiera z muzyką Straussa Salome. Spektakl został uznany przez prasę za jeden z trzech najważniejszych realizacji tego sezonu w Polsce. Kolejny sezon Weiss rozpoczął premierą Madame Curie Elżbiety Sikory. Dzieło zostało  napisane na zamówienie Opery Bałtyckiej i wystawione  w Paryżu na zaproszenie UNESCO z okazji roku Marii Skłodowskiej-Curie. Dwa lata później film z tego spektaklu dostał główną nagrodę wydawców francuskich „Orfeusz”. 

Jednocześnie Bałtycki Teatr Tańca za choreografie Izadory Weiss został doceniony przez mistrza Jiříego Kyliána, który postanowił, że kolejną premierę zrealizuje wraz z nią w tym brawurowo wykreowanym zespole. Po dwóch latach przekazał zespołowi kolejne swoje dwie choreografie zrealizowane w jednym wieczorze z Body Master Izadory Weiss.

Znaczącym projektem Marka Weissa było wystawienie dzieła Szostakowicza i jego uczniów, czyli Skrzypiec Rotszylda Fleischmanna w reżyserii Weissa oraz Graczy Szostakowicza/Meyera w reżyserii Andrzeja Chyry. Ten dyptyk uzyskał tytuł najlepszego operowego spektaklu 2013 roku w Polsce. Jednocześnie realizacja Snu nocy letniej Izadory Weiss w rankingu brytyjskich krytyków uzyskała tytuł najlepszej tegorocznej premiery teatru tańca na świecie.

Rok później Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury za najlepszy spektakl roku otrzymała ponownie Opera Bałtycka za operę Ubu Rex Pendereckiego w reżyserii Janusza Wiśniewskiego. Cosi fan tutte Mozarta, Toska Pucciniego i Otello Verdiego to trzy kolejne inscenizacje Marka Weissa. Ostatnia była połączona w projekt Wyspa Szekspir z mistrzowską premierą  BTT Burzy według Szekspira z muzyką Gustawa Mahlera w choreografii Izadory Weiss. Spektakle te wyznaczały osiągnięty po wielu latach poszukiwań odrębny styl teatru operowego i teatru tańca, w którym bezkompromisowo łączy się muzykę ze światem scenicznym i dąży się do tak upragnionej przez wielu twórców syntezy sztuk.


http://www.marekweiss.pl